Γιατί έτσι μας αρέσει?!....(Αμαρτία από Αδυναμία V Αμαρτία από Ιδεολογία)

 Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου 

- Γιατί πάτερ Επιφάνιε να απαγορεύεται 
αυτό και κείνο και το άλλο, 

όταν πραγματοποιούνται από «ειλικρινή αγάπη», 

ερωτούσε ο νέος για τα διάφορα 
σαρκικά παραπτώματα ; 

Γιατί να μην επιτρέπονται 
οι «δεσμοί» των νέων αγοριών και κοριτσιών; 

...Η συζήτησις ήταν μακρά και κοπιώδης,

 διότι ο νέος δεν εδέχετο να αντιληφθή 
την πραγματικότητα, 

ότι δηλ. ο Χριστός αναζητά 
καθαρότητα βίου 
εις κάθε τομέα, 

προ πάντων δε εις τον σαρκικό.

 Μας ξεκαθαρίζει με σαφήνεια 
ότι και το παραμικρό βλέμμα

με σκοπό την επιθυμία της σαρκός 
αποτελεί μοιχεία μέσα εις την καρδία.

- Άκουσε παιδί μου, θεωρώ πιο τίμιο
να αποδεχθείς

 ότι δεν διαθέτης τη δύναμη να απαλλαγής 
από αυτό το πάθος 

και να ζήτησης να σε ελεήσει ο Θεός, 

παρά να ισχυρίζεσαι ότι αυτό δεν είναι αμαρτία.

 Πρόσεχε, αυτό αποτελεί τραγικό λάθος σου!

Μάλιστα , διαπράττεις κάτι πολύ χειρότερο
 από την αμαρτία της πορνείας!

 Μετατρέπεις το πάθος σου σε κάτι καλό
 και το κάνεις σημαία. 

Τροποποιείς το μεγάλο ατόπημα 

και προσπαθείς να το διαδώσεις και εις τους άλλους.

Φρονώ πως δεν αμαρτάνεις πλέον από αδυναμία, 

αλλά από ιδεολογία. 

Αυτή η κατάστασις παγιώνει την ασθένειά σου

 εις αθεράπευτο και θανατηφόρο πνευματικό νόσημα.

Δυστυχώς τα πάθη δημιουργούν τη δική τους

παράλογη και αθεράπευτη λογική.

Είναι εις όλους γνωστόν ότι η διαστροφή
του Νόμου του Θεού 

συντελείται με πολλούς τρόπους.

 Ένας από αυτούς είναι η αλλαγή 
του ορισμού της λέξεως «αμαρτία».

α) «Αμαρτία»,ισχυρίζονται με πονηρία,

 υπάρχει μόνον όταν διαπράττω κακό εις κάποιον.

Εάν ίσχυε ο συγκεκριμένος ορισμός,

τότε πλήθος πράξεων που είναι βαρύτατες

 δεν θα εθεωρούντο αμαρτίες.

Παράδειγμα τρανταχτό, τα ναρκωτικά, η ομοφυλοφιλία,

 το κάπνισμα, τα ποτά, η διαφθορά και όλα γενικώς τα σαρκικά αμαρτήματα,

δεν θα ήσαν αμαρτία,

 καθ’ ότι υποτίθεται ότι δεν προκαλούν κακό εις τρίτα πρόσωπα…

β) Τα ίδια τα διεφθαρμένα άτομα διατυπώνουν 

μια ακόμα πονηρά άποψη, 

ώστε να αιτιολογήσουν 
την απνευμάτιστη ζωή τους:

 «Δεν πρέπει να πράττουμε κάτι,

 εάν δεν το νιώθει η καρδιά μας!».

Με βάση αυτή τη συλλογιστική,
ο άνθρωπος δεν προσεύχεται, 

δεν εκκλησιάζεται, δεν νηστεύει,
δεν διαβιώνει ηθικά, 

εφ’ όσον δεν το νιώθει 
ως επιτακτική ανάγκη μέσα του.

 Μα, άνθρωπέ μου, και εις το σχολείο 
δεν νιώθει κανείς ότι πρέπει να φοιτήση,

αλλά είναι υποχρεωμένος να το πράξη,

 διότι διαφορετικά θα παραμείνη αγράμματος.

Προφανέστατα, λοιπόν, το επιχείρημα 
του «τί νιώθει η καρδία», 

αποτελεί καταστρεπτικό στοιχείο 
του πεπτωκότος ανθρώπου.

γ) Εάν δεν αντιλαμβάνομαι,
δεν καταλαβαίνω την προσευχή,

τότε δεν προσεύχομαι.

Απαντούμε με τον εξής τρόπο:

Ο καθηγητής κρατά εις τα χέρια του το γραπτό 

που εσύ παρέδωσες μαθαίνοντας 
το μάθημα «παπαγαλία». 

Και όμως , αυτός σε βαθμολογεί με άριστα,

 καθότι κατέβαλες κόπο για να το αποστηθίσης. 

Έτσι ενεργεί και ο Θεός

 ( ευλογεί τον κόπο και την προσπάθειά σου ) .

Ακόμη και όταν προσευχόμεθα,
αλλά δεν καταφέρνουμε

 να κατανοούμε σωστά το περιεχόμενο. 

Εκείνος αποδέχεται ευχαρίστως την πρόθεσι, 

τη διάθεσι, την απόφασι, τον κόπο, 
την προσφορά του χρόνου

 και ολόκληρου του εαυτού μας προς Αυτόν. 

Τα παραλαμβάνει και τα επιμετρά 
με το πλήθος των οικτιρμών Του. 

Τα επευλογή κατά το μέγα Έλεός Του
και την άπειρο αγάπη Του.

δ) Επί πλέον, διατυπώνουν το κατάπτυστο επιχείρημα:

«Κάμε ό,τι σου επιτάσσει η καρδιά σου. 

Αυτή να ακούς, και ουδένα έτερο».

Αυτή η συλλογιστική καταλήγει εις μεγάλη ανηθικότητα.

 Μήπως «υπακούων εις την καρδιά σου», 

ήτοι εις τα σαρκικά πάθη, ελευθέρως δύνασαι να πορνεύης,

 να απατάς τη σύζυγό σου, να διαλύης τον γάμο σου κ.τ.λ.;

Μα, άνθρωπέ μου, και η σύζυγός σου ενδεχομένως
να νιώθη ότι
 «η καρδία της συγκινείται από τον γείτονα!».

 Είναι μήπως ελεύθερη να αμαρτήση; 

Ασφαλώς όχι.

Αυτά και άλλα πολλά πονηρά επιχειρήματα
 προβάλλει ο Διάβολος ,

 για να σπρώξη τον άνθρωπο
 μέσα εις τα φοβερά τα δίκτυα του.

Και δυστυχώς, πολλοί χριστιανοί,
συνεργούσης και της σαρκός,

 συλλαμβάνονται από την πονηρά παγίδα.

Υιοθετούν αυτές τις καταστρεπτικές απόψεις.

 Αυτές που τις εισήγαγε ο εχθρός διαστρέφοντας 
τη λογική τους 

με πολλή τέχνη και μαεστρία.
 Εις το τέλος, βεβαίως,

 το αποτέλεσμα επέρχεται τραγικό 
και καταστρεπτικό

 για την πορεία και την ευτυχία του ανθρώπου...

πηγή:οι άγγελοι του φωτός

Το είδα στο:Ελλάς-Ορθοδοξία

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ 

ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ 

ΟΣΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ

 "Αν ένας λαός ή μία πολιτεία υποφέρουν, 

τότε πρέπει να μετανοήσουν οι πάντες 

κι ο Θεός θα τα εξομαλύνει όλα προς το καλό".

Όποιος δεν αγαπά τους εχθρούς, 

σ' αυτόν δεν έχει κατοικήσει ακόμη η χάρις του Θεού.

* Αφόρητη είναι η ζωή χωρίς αγάπη για τον Θεό.

 Σκότος και ανία για την ψυχή. 

Όταν όμως έλθει η αγάπη, 

τότε είναι αδύνατο να περιγραφεί η χαρά της ψυχής.

* Όποιος γνώρισε την αγάπη του Θεού,

 αυτός αγαπά όλον τον κόσμο

 και ποτέ δεν μεμψιμοιρεί,

 γιατί η πρόσκαιρη θλίψη 

για τον Θεό προκαλεί αιώνια χαρά.

* Ας ταπεινώσουμε τον εαυτό μας,

 και ο Κύριος θα δώσει να γνωρίσουμε 

την δύναμη της προσευχής του Ιησού.

* Ψυχή που αγαπά τον Κύριο δεν μπορεί να μην προσεύχεται, 

γιατί την έλκει προς Αυτόν η χάρη που εδοκίμασε στην προσευχή.

*  Αν κανείς προσεύχεται στον Κύριο και σκέφτεται άλλα πράγματα,

 τότε ο Κύριος δεν εισακούει αυτού του είδους την προσευχή.

*  Ή αδιάλειπτη προσευχή προέρχεται από την αγάπη και χάνεται 

εξ αιτίας της κατακρίσεως, της αργολογίας και της ακράτειας.

* Τέτοιος είναι ο παράδεισος του Κυρίου. 

Όλοι θα βρίσκονται μέσα στην αγάπη 

και από την κατά Χριστόν ταπείνωση 

όλοι θα χαίρονται να βλέπουν τους άλλους ανώτερούς τους.

Η ταπείνωση του Χριστού κατοικεί στους μικρότερους 

κι αυτοί χαίρονται που είναι μικροί.

*  Για να σωθείς είναι ανάγκη να ταπεινωθείς. 

Για τον υπερήφανο, 

και με τη βία να τον βάλεις στον παράδεισο, 

κι εκεί δεν θα βρει ανάπαυση, 

γιατί δεν θα είναι ικανοποιημένος και θα λέγει: 

«Γιατί δεν είμαι εγώ στην πρώτη θέση;»

*  Η ψυχή του ταπεινού μοιάζει με πέλαγος.

 Ρίξε μια πέτρα στο πέλαγος. 

Θα ταράξει για λίγο την επιφάνεια 

και μετά καταδύεται αμέσως στα βάθη. 

Έτσι καταβυθίζονται στην καρδιά του ταπεινού οι θλίψεις,

 γιατί η δύναμη του Κυρίου είναι μαζί του.

* Ή υπερηφάνεια καίει σαν την φωτιά κάθε καλό, 

ενώ η κατά Χριστόν ταπείνωση είναι γλυκεία και δεν περιγράφεται. 

Κι αν το ήξεραν αυτό οι άνθρωποι,

 τότε όλη η οικουμένη θα σπούδαζε αυτήν την επιστήμη.

*  Ψυχή αμαρτωλή, αιχμάλωτη στα πάθη, 

δεν μπορεί να έχει ειρήνη και χαρά εν Κυρίω,

 έστω κι αν έχει όλα τα πλούτη της γης, 

έστω κι αν βασιλεύει σ' όλον τον κόσμο.

* Αν οι άρχοντες τηρούσαν τις εντολές του Κυρίου 

και ο λαός και οι υπήκοοι υπάκουαν με ταπείνωση, 

θα υπήρχε μεγάλη ειρήνη και αγαλλίαση πάνω στη γη. 

Εξαιτίας όμως της φιλαρχίας και της ανυπακοής των υπερήφανων

 υποφέρει όλη η οικουμένη.

* Το μέτρο της εγκράτειας πρέπει να είναι τέτοιο 

που να παραμένει η καρδιά στην προσευχή μετά το γεύμα.

* Να η πιο σύντομη και εύκολη οδός για την σωτηρία:

 Να είσαι υπάκουος εγκρατής, να μην κατακρίνεις 

και να φυλάγεις τον νου και την καρδιά σου 

απ’ τους κακούς λογισμούς.

*    Το καλύτερο έργο είναι να παραδοθούμε στο θέλημα του Θεού 

και να βαστάζουμε τις θλίψεις με ελπίδα.

* Για να γνωρίσει κανείς τον Κύριο δεν χρειάζεται 

να είναι πλούσιος ή επιστήμονας,

αλλά χρειάζεται να είναι εγκρατής, 

να έχει πνεύμα ταπεινό και ν' αγαπά τον πλησίον.

* Ή απιστία προέρχεται από την υπερηφάνεια.

 Ο υπερήφανος ισχυρίζεται ότι θα γνωρίσει τα πάντα

 με τον νου του και την επιστήμη,

 αλλά η γνώσι του Θεού παραμένει ανέφικτη γι’  αυτόν, 

γιατί ο Θεός γνωρίζεται μόνον με αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος.

 Ο Κύριος αποκαλύπτεται στις ταπεινές ψυχές.

 Σ’  αυτές δείχνει ο Κύριος τα Έργα Του, 

που είναι ακατάληπτα για τον νου μας.

*  Καλότυχη η ψυχή που αγαπά τον αδελφό της, 

γιατί ο αδελφός μας είναι η ζωή μας.

*    Ή ψυχή δεν μπορεί να έχει ειρήνη, 

αν δεν προσεύχεται για τους εχθρούς.

*   Μεγάλο πρόσωπο είναι ο Ιερέας, 

ο λειτουργός του αγίου Θυσιαστηρίου του Θεού. 

Όποιος τον προσβάλλει,

 προσβάλλει το Άγιο Πνεύμα που ζει σ’  αυτόν.

*    Αν ο άνθρωπος δεν τα λέει όλα στον πνευματικό, 

τότε είναι ο δρόμος του στραβός και δεν οδηγεί στην σωτηρία.

*    Είναι απαραίτητο να έχουμε υπακοή, 

ταπείνωση και αγάπη, 

αλλιώς όλες οι μεγάλες ασκήσεις 

και αγρυπνίες μας αποβαίνουν μάταιες.

*    Ο Κύριος αγαπά την υπάκουη ψυχή και της δίνει την ειρήνη Του, 

και τότε όλα είναι καλά κι η ψυχή αισθάνεται αγάπη για όλους.

*    Ο αληθινός υποτακτικός μισεί το θέλημα του 

κι αγαπά τον πνευματικό πατέρα 

και γι' αυτό λαμβάνει την ελευθερία 

να προσεύχεται στον Θεό με καθαρό νου

 κι η ψυχή του θεωρεί τον Θεό χωρίς λογισμούς 

και αναπαύεται κοντά Του.

*    Αν ένας λαός ή μία πολιτεία υποφέρουν, 

τότε πρέπει να μετανοήσουν

 οι πάντες κι ο Θεός θα τα εξομαλύνει 

όλα προς το καλό.

* Ο άγιος Απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος λέει πως 

οι εντολές του Θεού δεν είναι βαρείες, αλλά ελαφρές . 

Ναι, είναι ελαφρές, αλλά μόνον εξ αιτίας της αγάπης, 

χωρίς την αγάπη όμως όλα είναι δύσκολα.

ΠΗΓΗ: "ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ"

ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ

ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ – ΤΕΥΧΗ 12-13 

πηγή:impantokratoros

Μακάριο το σπίτι....(Γέρων Γαβριήλ)

ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ

Μάθε ότι:

Ο μεγαλύτερος και καλύτερος φίλος είναι : 

Ο Θεός.

Οι καλύτεροι σύντροφοι είναι :

 Οι γονείς.

Το καλύτερο σπίτι είναι : 

Το σπίτι σου.

Η καλύτερη ευτυχία είναι : 

Η καλή συνείδηση.

Η ωραιότερη ημέρα είναι :

 Η σημερινή.

Ο καλύτερος χρόνος είναι : 

Τώρα.

Η καλύτερη μέθοδος για να νικήσεις είναι : 

Η πειθαρχία.

Η καλύτερη ασχολία είναι : 

Η εργασία.

Η καλύτερη διασκέδαση είναι :

 Η μελέτη.

Η πλουσιότερη συλλογή είναι :

 Η συλλογή των καλών πράξεων.

Ο πιο εύκολος δρόμος για να είσαι ευτυχής είναι :

 Η ευθεία οδός.

Η μεγαλύτερη χαρά είναι : 

Το εκπληρωθέν καθήκον.

Η μεγαλύτερη δύναμη είναι :

 Το καλό.

Η καλύτερη συμπεριφορά είναι :

 Η φιλοφροσύνη.

Ο μεγαλύτερος ηρωισμός είναι :

 Το θάρρος να είσαι καλός.

Το μεγαλύτερο σφάλμα είναι : 

Το ψέμα.

Η χειρότερη φτώχεια είναι :

 Η τεμπελιά.

Η μεγαλύτερη καταστροφή είναι : 

Η αποθάρρυνση.

Ο μεγαλύτερος εχθρός είναι : 

Το κακό.

Το καλύτερο σπορ είναι :

 Να κάνεις το καλό.

Και αν θέλεις ακόμα μια συμβουλή, 

θέτε στον εαυτόν σου, κάθε βράδυ,

 έπειτα από την προσευχή σου, 

αυτή την ερώτηση :

Τι καλό έκαμα σήμερα; . .

Μακάριο το σπίτι, 

που όλοι προσεύχονται.

αναδημοσίευση από:Ορθόδοξη Γυναίκα