Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Στην ψυχούλα τους ποιος θα μιλήσει;








Συζητούσα µε κάποιον πολύτεκνο
 πατέρα πέντε παιδιών. 
Μιλούσαµε για τα σχολεία, 

για τις καθηµερινές δυσκολίες 
στο διάβασµα και τη
φροντίδα των παιδιών.

 Μου λέει: 
«Λίγα πάνω, λίγα κάτω, γράµµατα
θα µάθουν τα παιδιά,
 αν δεν είναι κουτά. 

Στην ψυχούλα τους ποιος
θα µιλήσει;
 Ποιος θα τους δείξει έναν δρόµο 
να πορευθούν στη ζωή
και να µην χαθούν σ΄ ένα χάος;»

Κάποτε υπήρχαν οδοδείκτες για όλη την κοινωνία, 
για τους µεγάλους και τους µικρούς. 
Με κόπο, µε προβλήµατα, µε ταλαιπωρία ζούσαν 
οι άνθρωποι, αλλά τραβούσαν έναν δρόµο. 
Είχε κάποιο νόηµα ο
αγώνας τους. 
Σήµερα οι οδοδείκτες έχουν αµφισβητηθεί, 
έχουν γκρεµιστεί, 
έχουν γυρίσει ανάποδα. 
Εν ονόµατι της ελευθερίας
 ο καθένας χαράζει τη δική του πορεία.

 ∆εν είναι όµως εύκολο να προχωρήσει κανείς
 χωρίς καµιά σήµανση, χωρίς χάρτη, 
χωρίς την εµπειρία
των άλλων ταξιδιωτών 
που προηγήθηκαν σ’ αυτή τη ζωή.

Χωρίς Θεό ...που θα πάει αυτή η γενιά??
χωρίς ''φόβο Θεού''?!





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου